Het nieuwe waadpak wat ik heb gekocht is de Behr Platin Innovation, een neopreen pak met een dikte van 5mm. In het koude water is dit wat langer uit te houden dan de standaard 3 en 4mm pakken. Het vissen op het grote water heeft altijd al mijn voorkeur gehad en daarom zou ik vandaag ook dit soort water aan gaan doen. Mijn vismaat voor die dag was Ruben Dekkers, een fanatieke Belg die ook zijn visjes weet te vangen en dan het liefst vanuit de bellyboat. Hij nodigde mij uit op één van zijn favoriete stekken voor grote baars en snoekbaars. (dit is nog een verslag van eind maart ’12)

Werpend met een shadje zouden we de ondieptes gaan bestoken op zoek naar deze machtige rovers. Bij het water aangekomen bleek er een krachtige 4bft vol over het water heen te blazen. Schuimkopjes waren al te zien en de golven waren ook niet kinderachtig. Dat het zwaar zou worden wisten we direct! Al heel snel bleek dat de mee gebrachte 14gr Rozemeijer Master-Jigs te licht waren. De wind drukte een hele bocht in de lijn en van controle was absoluut geen sprake. Dan maar een stapje zwaarder, 17gram, en wat agressiever vissen. Soms moet je concessies doen! Dat dit een goede greep was bleek niet veel later. Een dikke baars had mijn shadje op 1,5mtr water te grazen genomen en knokte voor wat hij waard was. Bij het eerste boven komen moest ik toch even slikken, wat een verschrikkelijk grote vis… Gelukkig verliep alles voorspoedig en mocht ik niet veel later de vis landen. Snel het meetlint erlangs en ik mocht me gelukkig prijzen met een nieuw PR, een bak van 53cm!! De dag was geslaagd en hoe…

Kort hierna volgden nog enkele snoekbaarzen vanaf het ondiepe, totdat het zonnetje door brak. Ineens waren de aanbeten weg en konden wij niets meer vangen. Dan toch de verticaalstok er maar bij gepakt en warempel, binnen vijf minuten was het raak. Een leuk snoekje zag wel wat in het shadje! Uiteindelijk hebben we de hele middag verticalend verder gevist, want dit bleek nu de sleutel tot het succes. Meerdere aanbeten waren ons deel en we vermaakten ons prima. Met in totaal 15 vissen hadden we een topdag en waren we aan het eind van de dag gebroken.

Drie dagen later zou het weer compleet anders zijn. Zon en geen wind deden ons besluiten om een ander water op te zoeken waar anders niet te vissen valt. Helaas vielen de vangsten die dag enorm tegen en moesten we het met drie snoeken, een snoekbaars en een brasem (in de bek gehaakt!) doen. Hieronder nog een paar fotootjes van die dag.
Gr. Sander Paans

Hieronder een fotoimpressie van deze geslaagde open dag. Veel kijkplezier en wie weet tot ziens @ Vismania!

Snoekgroeten,Robert-Paul Wolters

De laatste dag, of beter gezegd weekend, is er 1 die ik nooit voorbij laat gaan. Alles wordt ervoor aan de kant gezet, voor de laatste keer op het water, op jacht naar dat ene monster wat in de diepte loert.

Dit jaar sloot ik het seizoen af met Piet den Hartog. Inmiddels een goede vismaat geworden en we hebben het altijd erg gezellig samen, maar er wordt ook altijd een stevige pot gevist. De maandag ervoor was het al knallen geblazen met Ben, dus ik hoopte stiekem dat ook op deze dag de grotere exemplaren aanwezig en los waren.

Tegen 8 uur kwam ik aan bij de helling en ik zag de schuimkoppen al op het water staan! Handen werden stevig geschud en binnen een mum van tijd lag de boot in het klotsende water. Gelukkig werden de golven midden op het water wat milder en voordat we het wisten lagen we bovenop het talud wat we wilden gaan bevissen. Werpend vissen heeft beide onze voorkeur, echter is trollend vissen erg succesvol gebleken, dus daar begonnen we mee. Dieplopend kunstaas (Triple PikeFighter, Salmo Perch, Kinetic & Tyson) werden bevestigd en daar gingen we, talud op, talud af, talud op, talud af…en BAM!!! Piet kreeg een dreun van jewelste en mocht eigenlijk binnen nog geen 10 minuten vissen direct vol aan de bak. Dat het een grote vis was, dat zagen we meteen, maar zo groot…

Ik schepte de vis met ons Trap net (rubber gecoated) daar de vis nog maar met 1 dreg vast zat en Piet weerhaakloos viste. Normaal heeft het niet onze voorkeur, maar ik heb in de toekomst helaas een paar prachtige vissen niet kunnen landen ivm het niet hebben van een net. Vandaar dat er altijd 1 in de boot ligt, voor noodgevallen zullen we zeggen!!

Ik had ondertussen de vis al gemeten, maar hield dit nog even geheim voor Piet, eigenlijk hetzelfde trucje als wat Robert-Paul bij mij had gedaan bij mijn vangst van de 128cm snoek tijdens de Fair for Lure & Fly. Tijdens de release kreeg Piet de lengte te horen.

Het was dus een nieuw PR voor Piet!! Op 26 juni ’11 wist Piet ook al een 120cm+ snoek te vangen, namelijk 121cm met een Pearson Grinder 2Oz. Toen was ik heilig overtuigd dat het moeilijk zou gaan worden voor hem om dat record snel te breken, maar niet dus!!! Een prachtig PR waar ook ik, ook al heb ik hem zelf niet gevangen, ontzettend van heb genoten!!

De vismaten werden allemaal gesmst, gebeld of ge what’s apped en daar gingen we weer, de dag was nog heeel jong om het zo maar te zeggen en had nog veel meer voor Piet in petto. Al zittend op een ‘roze wolk’ trolden we verder en daar kreeg Piet weer een vermorzelende aanbeet, ditmaal op zijn kaalgekloven Triple PikeFighter in de Koi kleur. En ja hoor, ook dit was weer een beste bak van een vis!!

Wat een prachtig beest weer, en met 109cm een vis om met recht trots op te zijn. Tevens was deze nog ontzettend dik en denken wij dat deze ook nog niet afgepaaid was.

De omvang van de buik was gigantisch, wat zijn de snoeken toch schitterend als ze zo dik zijn. Behandel ze altijd met respect en dan kunnen deze dames ervoor zorgen dat we over een aantal jaren nog steeds fanatiek op snoek kunnen vissen.

We trollen werd weer voortgezet en de boot begon ondertussen ‘licht roze’ te kleuren, vooral aan de kant van Piet. Dit had hij nog nooit eerder meegemaakt en ik moet eerlijk zeggen dat ik ook wel een beetje van slag was. Binnen 10 minuten een monster vis aan boord en vrijwel direct erna nog een metervis, waar zou het eindigen vandaag?! Op dat moment iig niet, want het was weer Piet die een klap op zijn kunstaas kreeg.

Piet begon zich ondertussen een beetje schuldig te voelen, want wat ik ook probeerde, bij mij ging er 0,0 aan mijn kunstaas hangen. Ik geef er persoonlijk altijd vrij weinig om, vissen doe je altijd samen en je moet samen genieten van elkaars vangsten. Zo mocht ik een uur later wederom genieten van Piet in actie…

Weer een bakbeest, en deze dame mat precies 110cm!! Piet’s ogen vielen bijna uit zijn hoofd van verbazing, wat was er toch allemaal aan de hand?! We hadden de vissen gewoon gevonden en daarnaast de manier om ze te triggeren. Meer heb je soms niet nodig om een geweldige dag te hebben, en soms heb je het geluk dat alles klopt en je zulke vissen mag vangen!

‘Gelukkig’ was het niet allemaal groot wat de klok sloeg, want naast zijn grootste snoek van het seizoen, wist Piet ook zijn kleinste snoek van het seizoen te vangen. Deze kleine felle rakker zag wel iets in zijn Triple PikeFighter.

De dag liep ten einde en ik had slechts 1 aanbeet gehad, welke ik ook nog eens wist te lossen. Het leek me toch wel zo aardig om tenminste met 1 vis in mijn handen het seizoen af te sluiten. En wonder boven wonder werden mijn gebeden gehoord, en wist ik 1 vis te vangen op een Salmo Perch SDR 14cm.

De dag liep te einde, en daarmee ook seizoen ’11-’12. De afsluiting van het seizoen was een top dag, wie had dat ooit gedacht dat je binnen 10 minuten zo’n monster aan boord mocht tillen, ik iig niet! De pluggen werden voor de laatste keer opgeruimd en al snel waren we op weg naar huis!

Ik kan terug kijken op een schitterend seizoen, met talloze grote vissen aan boord, waaronder mijn eigen persoonlijke record van 128cm, maar ook een 118cm PR snoek voor Gert-Jan den Hartog, een 124,5cm snoek voor Roy Vanstreels, een PR snoek van 107cm voor Ronald Snoek, en noem maar op!! Gaat het dan alleen om grote vissen vangen? Echt niet!! Gezelligheid staat voorop, lekker lol maken met je vismaten en hopelijk een paar snoeken vangen.

Ik heb weer veel geleerd en gelachen dit seizoen op en aan het water. Binnenkort ga ik de boot en trailer weer eens helemaal nakijken en waar nodig aanpassen. Het buitenland wordt dit jaar niet bezocht, maar ik zal me niet vervelen. Een beetje karperen met een lichte penhengel en wat mais vind ik ook ontzettend leuk en wie weet zien jullie ook daarvan wat films en foto’s voorbij komen!

Voor iedereen die het buitenland gaat bezoeken, heel veel succes en vang een paar mooie snoeken!!

Cheers, Thijs van der Sanden

Naast zijn bed and breakfast heeft hij ook een roofviszaak opgezet, waar de Ierse, maar ook de bezoekende roofvissers hun ogen uit kunnen kijken en naar hartenlust kunnen shoppen. Ook Herman heeft Rozemeijer in zijn assortiment zitten en hij vist er zelf ook erg graag mee. Onderstaande foto’s tonen aan dat het Rozemeijer kunstaas ook in het buitenlandse water zeer goed kan scoren!! Want naast de grote Ierse snoeken, worden er ook de befaamde Ierse forellen mee gevangen.

Mocht iemand van jullie dus binnenkort naar Ierland gaan, bedenk eens of je niet nog ruimte hebt voor een Tyson, Rattlin Hunchback of een Fatal Attraction?! Het voorjaar komt eraan, dus ook een Tracker kan het zeer goed doen, net boven de planten gevist en voordat je het weet wordt deze gegrepen door een Ierse krachtpatser!!

Voor meer informatie omtrent de accommodatie van Herman Molenaar, bezoek zijn website eens: www.fisherman.nl  of bezoek eens 1 van zijn Facebook pagina’s;

• http://www.facebook.com/#!/FisHermanFishingHolidays
• http://www.facebook.com/#!/WeirdfisHerman

Team Rozemeijer

Samen met Ben besloten we het grote water op te gaan. Bijna eind maart en het was verschrikkelijk lekker weer. Onderweg besefte ik zelfs dat ik misschien wel zonnebrand nodig zou gaan hebben..jullie kunnen dus al raden hoe fel de zon zou zijn.

Aangekomen werd de boot te water gelaten en niet veel later lagen we op de beoogde stek. Dieplopend kunstaas, zoals de Triple PikeFighter, Salmo Perch 14cm SDR, Tyson en de Kinetic bleken de laatste weken erg geliefd. We lieten deze dan echt stuiterend over de bodem heen lopen, hopend dat een snoek deze zou pakken, en die tactiek werkte perfect!

Zo ook deze dag, want al binnen 5 minuten sloeg Ben’s steunhengel krom en werden er meters lijn van zijn reel af getrokken! Hij pakte zijn steunhengel vast en kon helemaal niets inbrengen. Hij riep me wat toe en toen hoorde ik hem zeggen dat de vis de plug had gelost… Balen natuurlijk, maar de dag was nog jong, er kon dus nog van alles gebeuren!

Een paar honderd meter verder knalde zijn steunhengel weer krom, en ditmaal bleef de vis wel hangen aan de scherpe Gamakatsu dreggen van de Triple PikeFighter!

Een schitterende volle vis van 106cm wist wel even raad met de Triple PikeFighter, maar Ben trok aan het langste eind en mocht trots op de foto met een beste bak, welke naar onze mening nog niet was afgepaaid.

Wat een begin van de dag, niet te geloven!! Dit zijn toch wel de vissen waarvoor je het doet, en als ze dan ook nog zo moddervet zijn, zijn ze een waar genot voor het oog. De pluggen werden weer te water gelaten en daar gingen we weer. Het was mijn beurt, aan de steunhengel hing een Rattlin Hunchback en deze bleek ook wel een lekkere snack, want de aanbeet loog er niet om. Mijn stugge steunhengel werd finaal krom geslagen, maar voordat ik de hengel uit de steun had, had de vis de dreggen al gelost. Balen, maar ik zou nog wel meer kansen krijgen, toch?!?!

Eerst was het Ben’s beurt, zijn steunhengel kreeg weer een klap en hij dook er vol op! Ik draaide de overige lijnen binnen en begon weer een wat te filmen, want ook dit leek een dikke vis te zijn, welke zijn Triple PikeFighter niet voorbij kon laten gaan.

Eenmaal in de boot bleek het idd weer om een hele mooie vis te gaan, welke met 105cm weer de ‘magische’ grens overschreed. Ben kon zijn geluk niet op, de tweede vis van de dag en weer zo’n pracht exemplaar!!

Handen werden geklapt en daar gingen we weer! Het trollen bleef even rustig, dus besloten we de hengels te voorzien van kunstaas om mee te werpen. Tevens lieten we een ‘dode’ hengel mee liften in de steun, welke beide voorzien werden van een groot stuk rubber. Tijdens het werpen hoorde ik ineens Ben roepen dat er wat aan de hand was met zijn steunhengel. Ik keek en ik zag de top op en neer springen. Daar was zeker iets aan de hand, maar wat? Ben sloeg aan en snel kwam er een snoek boven die zijn gifgroene Boneyard (welke weer erg succesvol is geweest het afgelopen seizoen) had gegrepen.

Hierna bleef het werpend stil en we besloten weer te gaan trollen. Ik o.a. met de nieuwste creatie van Spro, de Triple Screaming Devil, welke al voor veel roofvissers erg succesvol is gebleken. Zo ook voor mij, want niet veel later kreeg ik een beuk van jewelste en mocht ik kortstondig aan de bak!

We besloten de stek even te laten voor wat het was en een ander stuk te bevissen. Werpend kregen we geen actie dus we besloten de rest van de dag te gaan trollen. Ben voer mij langs een zeer grillig talud af en daarom koos ik voor wat ondieper lopend kunstaas. Op de steun een Replicant en op de handhengel een Fat Izy. Deze plug heeft zich ondertussen ruimschoots bewezen, maar vooral op het kleinere water. Echter vergeten veel mensen dat deze dikzak een groot genoeg profiel heeft om ook te worden ingezet op het meest grote water. Dit bleek, want hij werd hard gegrepen, net onderaan het grillige talud.

De rest van de troltocht bleef stil, en daarom besloten we weer terug te keren naar de eerste stek, welke al grotere vissen had geproduceerd. Eenmaal aangekomen werden de bekende pluggen weer overboord gezet en het trollen kon beginnen. Ben trolde over de plaat van 2,5m heen, om af en toe ook een uitstapje te maken over het diepere water, om daarna weer over de rand van het talud terug te keren naar het plateau. Boven het diepere water raakte de pluggen de bodem niet, echter op de plaat lieten we de pluggen al denderend over de bodem lopen. Weer was het de PikeFighter van Ben die een ros kreeg en Ben kon weer aan de bak!! Hij wist me al snel te vertellen dat dit ook wel weer eens een zware metersnoek zou kunnen zijn…

Hij bleek gelijk te hebben, ook dit was een schitterende metersnoek, en met de lengte van 103cm een hele goede vis. Beide konden we onze ogen niet geloven, alweer zo’n grote zware snoek!!

De boot ‘kleurde’ roze, vooral aan de kant van Ben, en dat was natuurlijk niet geheel onbegrijpelijk. Hij had de visdag ervoor ook al een super dag, tijdens die dag zat hij helaas alleen aan boord, maar wist wel 13 snoeken te vangen, waaronder 3x meter+, waarbij een vis van 115cm toch echt wel de kers op de taart was. Zou het nog gekker kunnen, echt wel!!

We besloten op de stek rond te blijven hangen, de vissen lagen er nu eenmaal, alleen ze moesten wel getriggerd worden. De Triple PikeFighter bleek de ideale plug voor die job, want weer was het die plug, en dan die van Ben, die in de diepte een klap kreeg! Ben’s handhengel stond heerlijk krom en ook dit was weer een bak van een snoek!

Eigenlijk kon ik het allemaal niet meer geloven, wat gebeurde er toch allemaal?! Ben had daar wel een goed antwoord op: ik ben metersnoeken aan het vangen!! En geloof het of niet, de 4^de meter van de dag was een feit, met 100cm rond wederom een prachtige vis, en met een hele andere tekening als alle andere vissen die we die dag wisten te landen.

Daar zat ik dan, hetzelfde kunstaas, hetzelfde trucje, maar bij mij bleven ze wijselijk van mijn kunstaas af. Dat kan soms gebeuren, maar ik heb er niet minder om genoten!! Dit soort visdagen moet je samen meemaken, de 1 drilt, de ander maakt foto’s en kan evt. filmen om het zo allemaal nog eens te beleven, maar dan thuis op de bank.

De zon begon te zakken en we besloten naar de trailerhelling te varen. Hier werd alles in een roes opgeruimd en zochten we onze weg naar huis. Tegen 11 uur in de avond kwamen we hier aan en kon ik voldaan in slaap vallen. Wat een dag, hopelijk zou de laatste zaterdag van maart ook zo goed zijn!

Cheers, Thijs van der Sanden

Samen met Robert-Paul gaan we naar een water waar een leuk snoekbestand zit. Het water is gemiddeld zo’n 1,5meter diep met hier en daar een kleine uitschieter tot 2,5meter. Het weerbericht was goed, amper wind en een graad of 10. Tijd om de vliegenlat weer eens van het hengelrek te pakken! Robert-Paul heeft de laatste maanden intensief met de streamer gevist en dat heeft bij mij ook weer het vuurtje doen aanwakkeren. Mijn keuze valt op de aftma (#) 9, de Rozemeijer Qualifier Pikefly 9ft. Als reel mijn favoriete reel voor dit werk, de Orvis Mach V, met een #10 intermediate lijn.

Als de boot te water is gelaten wordt de keuze tussen de streamers gemaakt. Gek genoeg droomde ik de nacht ervoor dat Robert-Paul mij vertelde welke streamer ik moest pakken. Uiteraard gaat deze direct aan de speld. Het zwiepen gaat nog aardig en ik ben het zeker niet verleerd. Ik hoop wel dat ik het de hele dag vol houdt en geen last van mijn arm en pols krijg.
De eerste twee uur gebeurt er helemaal niets. Totdat ik mijn streamer strak tegen een rietpol aan gooi. Na twee strippen vliegt er ineens een boeggolf op de streamer af en gaat er een bek vol open. Als er een opname van de aanbeet was zou deze zeker niet misstaan in de film “In pursuit of the Waterwolf”. Nog verbouwereerd van de aanbeet zet ik de haak, de vis hangt! Al snel wordt duidelijk dat het een mooie vis is. Ze laat zien wat ze waard is en komt zelfs nog een keer volledig het water uit. Robert-Paul land de vis voor mij met de kieuwgreep en tilt haar aan boord. Wat een dikkertje zeg!

Ik ben met deze vis zo blij als een kind. Lang geleden dat ik een mooie vis op de streamer ving! Vol goede moed vissen we door, alleen het blijft stil… ernstig stil… We besluiten naar een andere deel van de plas te trollen. Hier is het water wat troebeler. Afgezien van een klein visje welke ik mis zien we helemaal niets. Wanneer we langs een achtertuin driften zien we een man met zijn zoontje spinneren. Op de vraag of we al wat gevangen hebben, antwoorden wij eentje. Aan zijn reactie te zien viel dat behoorlijk tegen, een gevoel dat wij al hadden. Gelukkig zeurde hij er niet over dat wij in zijn backyard aan het vissen waren, want stel je voor…
We laten ons nog een klein hoekje indrijven waar Ropa een goed gevoel over heeft. Hij heeft de vliegenlat even vervangen voor een jerkbaithengel en staat met de Tracker te gooien. Recht voor een buis in het water is het raak. Eerst mist de vis zijn Tracker volledig, maar na twee pogingen hangt deze dan toch. De standaard handelingen zijn snel verricht en na een fotootje mag de vis weer zwemmen. Ondanks dat Ropa de staart van de Tracker zojuist eraf had gegooid vangt deze toch nog!

Terug trollend naar de eerste stekken zien we een schitterend bodemprofiel op de dieptemeter. Een maanlandschap vol kraters, variërend tussen de 1,5 en 2,5 meter. Dat ruikt gewoon naar snoek! We besluiten om het hele stuk nog eens met de streamer af te werpen. Niet veel later krijg ik in eens een beuk op de hengel, gevolgd door een grote klap in het oppervlak. Ik zet de streamerhaak en de vis hangt weer! Weer zo’n brute aanbeet, lekker hoor… Maar dan gaat het mis, ik zie de vis draaien en dit is zeker een mooie 80er. Hij zwemt weg van de boot en ineens is de druk weg… Shit, los… aarrrghhh… waarom??? Had deze vis toch graag willen hebben! Ondanks dat de bodem er zo mooi uit ziet blijft een verdere aanbeet uit. Dan het laatste half uurtje nog maar de rietjes uitwerpen.
Ineens is het Ropa die een klein kolkje achter zijn streamer ziet. We turen door onze polaroids als de streamer dichterbij komt. “Ja, je hebt een volger!” roep ik enthousiast wanneer ik een 90+er 10cm achter zijn streamer zie zwemmen. Tot aan de boot blijft ze volgen en dan draait ze weg. Tegen beter weten in maakt Robert-Paul nog een paar keer een figure 8, maar deze vis laat zich niet meer foppen. We maken er nog vele worpen overheen, maar ze geeft ons geen kans meer…

Voor ons is het ook gelijk tijd, we stoppen er mee. Vanavond hebben we allebei nog afspraken staan en de vis wil vandaag niet echt mee werken. Bij het traileren krijgen we nog bezoek van twee volgroeide lelijke eendjes. Deze blijken erg tam te zijn en eten gewoon uit de hand!

We hebben vandaag weer bijna 9uur keihard staan werken en zijn moe van het zwiepen. Ondanks dat van de 6 aanbeten er maar 2 bleven plakken zijn we toch voldaan. Dit is een schitterende plas voor de streamer waar we zeker terug gaan komen in het nieuwe seizoen! En dan treffen we misschien wel een dag dat de vis helemaal los is…

Gr. Sander Paans

Er werd flink wat gekletst en gelachen en voordat hij weg ging gaf ik aan dat we maar eens contact moesten houden via Roofvisforum.nl en dat hij van harte welkom was om eens een dag mee te gaan vissen. Die dag was afgelopen zondag, 26-2-2012 daar. Om 8 uur werden handen geschud en gleed de boot te water. Het ijs was net weg, en het plan was om een combinatie te maken van zowel trollend als werpend vissen.

Ik zocht het eerste talud op en het kunstaas vloog te water. Daar ik aan de binnenkant zat viste ik wat hoger en Erwin besloot de diepte in te gaan met o.a. een Tyson in de Hot Leopard kleur. Het was die plug die binnen 10 minuten kei hard werd gegrepen. Van te voren had ik al gezegd tegen hem dat de aanbeten op dit water wel eens heel hard zouden kunnen zijn, maar zo hard had hij toch echt niet verwacht!

Zijn steunhengel vloog direct goed krom en hij had te maken met een serieuze tegenstander!! De videocamera werd gepakt, nadat natuurlijk alle andere lijnen uit de weg waren, en ik begon de dril van de grote vis te filmen.

Het ging wat chaotisch vanuit mijn kant, daar ik besloot vol in wat dreggen te gaan zitten, en ik een ware kunstaasboom aan mijn been had hangen. Tevens kwam de vis snel omhoog en zat de dreg met 1 punt vast, een penibele situatie. Gelukkig kon ik de vis vrij snel in de kieuwgreep pakken en mocht Erwin poseren met een schitterende dikke winterdame van 101cm!! Dit betekende een nieuw PR, wat een manier om de dag te beginnen!!!

De vis werd onthaakt en mocht snel weer zwemmen, de dag was nu al geslaagd. Handen werden geklapt, de boot weer in orde gemaakt en we trolden door. Niet veel later was het mijn Tyson, ditmaal in de Fire Tiger kleur, die kort tegen het talud aan werd onderschept.

We voeren terug naar een stek waar de fronttroller overboord werd gezet en we begonnen aan een lange, maar helaas vruchteloze drift. Het talud werd met van alles bestookt, van jerkbaits tot aan pluggen, van shads totaan swimbaits, maar niets bleek te werken. Zou het dan een troldag dag?! Dit werd weer gedaan en naar een half uur trollen was het Erwin die dacht even vast te zitten, maar wat bleek; een klein visje had zijn Tyson weer te grazen genomen!

Hierna besloten we te verkassen en wat nieuwe stekken aan te doen. Al werpend met rubber en swimbaits werden verschillende taluds afgevist, maar resultaat bleef uit. Daarom besloot ik een haven in de buurt eens in te duiken, kijken of we daar geen snoek konden verleiden.

De wind was matig, dus konden we perfect met de fronttroller door de haven heen cruisen, en daarbij werpend zoeken naar snoek. Erwin ging aan de slag met een Fatal Attraction en ik met een Mann’s Twinler. Op het einde van een vak schoot er uit het niets een flinke schim onder Erwin’s swimbait door. ‘Heeft hij de haken gevoeld Erwin?’ vroeg ik. Hij dacht van wel, maar een paar worpen later wist, althans dat denken we, dezelfde vissen wel goed zijn tanden te zetten in mijn fel gekleurde Twinler!!

Wat een schitterende vis, vol gevreten met aasvis en echt een pracht om te zien. Hier doen we het voor in de winter! Het werpen werd hervat en we voeren vak in en vak uit. In het daarop volgende vak was het wederom raak voor mij. Ik liet mijn Twinler al huppelend een vak uitkomen waarbij deze in de diepte werd gegrepen door een zware vis, welke mijn 100gr jerkbaitstok direct goed krom trok.

Een paar minuten van te voren hadden we al eens gesproken over van die vissen die niet te stoppen waren in havens en je hachelijke momenten bezorgden door om een paal heen te zwemmen. Zo ook deze, want de vis besloot rakelings langs wat palen af te schieten. Ik schoot lichtelijk in de stress, maar kon de vis gelukkig onder controle houden en mocht niet veel later trots poseren met een pracht van een wintervis!

Ook deze vis zwom soepel weg, altijd een prachtig gezicht. Handen werden geklapt, Facebook werd even voorzien van een update en we gingen verder. Het was ondertussen al tegen half 6 en ik wilde nog 1 stek bevissen voordat we zouden vertrekken. Wellicht dat er nog een dikke vis voor Erwin in het verschiet zou liggen.

Daar aangekomen werden de hengels weer voorzien van trolaas en ik gaf aan Erwin aan er een Shad Clone aan te doen. Een groot stuk kunstaas voor een serieuze wintervis was het idee! De handhengels werden voorzien van luide pluggen en daar gingen we dan. We trolden, en trolden en trolden en ineens ‘BAM’ de steunhengel van Erwin vloog compleet dubbel! Ik kreeg een handhengel half in mijn gezicht gesmeten en ik zorgde dat de lijnen zo snel mogelijk uit het water waren.

In de schemering kon ik een schim zien, een lange schim, maar niet zo dik! Eerder te mager voor deze tijd van het jaar, maar toch, in Nederland geldt over het algemeen de lengte qua PR en daar zat deze toch wel tegen aan.

De vis kwam bij de boot en ik pakte deze stevig in de kieuwgreep vast zodat deze niet meer kon ontsnappen. De Shad Clone werd los getikt, en de vis werd gemeten en op de foto gezet.

Met een lengte van 106cm wederom een nieuw PR voor Erwin! Niet moeders mooiste, maar wel een PR! Zonde dat er geen dik gewicht aan zat, daar de tekening echt mooi was. Erwin was door het dolle heen, op 1 dag 2x een nieuw PR en 3 vissen van boven de 100cm in de boot. Iets wat hij nog niet eerder mee had mogen maken en brulde in het holst van de nacht van blijdschap!! In het donker werd de boot getrailerd en zochten we beide onze weg naar huis. Het was weer een schitterende dag op het water en wederom een aantal mooie vissen in de boot + een PR voor een gast in mijn boot. Ik zeg op naar het volgende PR Erwin!!

Cheers, Thijs van der Sanden

Dit water kenmerkt zicht door de iets of wat troebelheid, maar daar zijn de vissen aan gewend. Wel was het ditmaal zo dat de vis erg geconcentreerd lag, namelijk allemaal in de buurt van de aasvis. Dit is natuurlijk niet zo gek, maar het bleek op dit water zo te zijn dat ze ook alleen op die stekken te vangen waren!

Tijdens onze eerste drift over de stek heen kreeg ik vlak naast de boot een loei van een aanbeet op mijn fel gele Fox Replicant, maar deze vis wist de haken snel te lossen. Niet veel later was het Piet die een aanbeet kreeg, maar ook deze wist te lossen.

We zaten iig op de juiste stek en besloten stug vol te houden. Dit werd beloond en ik mocht na een hele tijd smijten eindelijk de eerste vis landen welke een Replicant niet kon laten gaan.

De vis werd terug gezet, Piet draaide zich om, smeet zijn Twinler in en kon vrijwel direct de strijd aangaan met een dikke vis! De snoek had de Twinler gegrepen tijdens het afzakken. Het was een prachtige volle vis, welke zich denkelijk vaak tegoed doet aan de talloze aasvissen op de stek.

Tijdens het fotograferen kwamen Robert-Paul en Frans aanvaren en wisten een aantal leuke platen te schieten van het fotograferen van Piet’s 97cm grote snoek.

Ook een filmpje mocht niet ontbreken natuurlijk waarop de gehele dril te zien is van Piet’s mooie dikke winterdame die de Twinler niet kon laten gaan!!

Hierna werd er even gekletst en een bammetje gegeten. Tijdens onze lunch werden we gecontroleerd door de verenigingscontroleur en natuurlijk was alles in orde. Hij was blij dat hij weer eens wat mensen kon controleren en wat op papier kon schrijven, zodat men zag dat hij zijn ‘werk’ ook deed.

De visserij werd hervat, Robert-Paul en Frans besloten een hele andere kant te bevissen en Piet en ik bleven op de stek hangen. Dit was een juiste beslissing, want al snel was het weer raak voor Piet! Wederom op zijn Twinler, die overigens door Frans Oomen is gegoten, en ook deze vis zat lekker in zijn vel.

Piet was ervan overtuigd dat we echt op deze stek moesten blijven hangen, daar de vis gewoon hier zat. Dit deden we dus ook en we besloten een nieuwe drift in te zetten. De drift laat ik altijd afhangen van de windrichting. De wind stond nu zo dat we eerst een stuk moesten trollen om zo weer aan het begin van de stek te komen. Terwijl we aan het trollen waren zagen we ineens wat mannetjes op een steiger druk in de weer. 1 Van deze mannetjes tilde een forse snoek uit het water en een andere kwam aanzetten met een kleine kniptang. Foute boel dus, want ze hadden dus geen lange onthaaktang bij. We besloten ze even te helpen en na een korte ‘operatie’ konden we de snoek ontdoen van een Spro Triple Devil, welke echt diep in de strot zat van de vis. Een plaatje hoefde niet meer, want die was al geschoten en dus kon ik de vis rustig terug leggen in het water en niet veel later schoot deze er vol overtuiging vandoor. De mannetjes werd nog even gezegd dat ze toch echt even naar de bouwmarkt of hengelsportzaak moesten gaan om een lange puntbektang te halen en evt. een goede kniptang.

De boot werd weer op de stek gelegd en een drift werd ingezet en weer was het Piet’s Twinler die ‘gegrepen’ werd. Ik werd er ondertussen een beetje gek van, dat groene geval van hem bleef de vissen maar vangen!

De dag vloog voorbij en net voor het einde was het weer Piet’s magical Twinler welke een vis wist te verleiden.  De laatste van de dag en een hele mooie!

Robert-Paul en Frans hadden nog een geintje met me uitgehaald waarbij ik bijna dacht een bekeuring te pakken te hebben, maar het was het ‘water reglement’ met als toevoeging dat een bepaald persoon in de vroege ochtend niet zo hard moest praten. Ik tuimelde er met beide ogen in, pas na een belletje van Robert-Paul wist ik dat zij die grap hadden uitgehaald, een hele goede grap!!

Na al het getrailer dropte ik Piet thuis af en zocht ik mijn weg naar huis. De volgende dag stond er een visdag op de planning met Erwin de Leeuw en op die dag gebeurde wel het 1 en het ander!!

Cheers, Thijs van der Sanden

Toen ik met regelmaat ging vissen dacht ik niet zo lang na over wat ik zou gaan doen. De keuze voor kunstaas en hengels was vaak zo gemaakt. Een dagje geen of weinig vis vangen maakte niet uit, een paar dagen later kon je die “schade” toch wel weer goedmaken. Echter nu is er veel minder vistijd en wil je die toch effectief benutten. Blanken heb ik nooit een issue gevonden door de vele visdagen, maar nu kriebelde het toch wel om een vis te vangen. De keuze maken voor welke techniek ik vandaag zou gaan is dus ineens een stuk anders. Hoewel ik weet dat met een jerkbait altijd wel een visje te vangen zou zijn, wilde ik het dit keer toch anders. De vliegenhengel heeft altijd al een magische aantrekkingskracht op mij gehad maar toch gunde ik mijzelf te weinig tijd om er mee te vissen. Op vakantie in de Ardennen doe ik niet anders maar hier thuis is het toch wat anders. Bewust maakte ik vandaag dus de keuze om met mijn #8 de polder in te duiken. Wellicht een iets te zware stok voor de polder maar ik wilde het mijzelf wat makkelijker maken. Er stond namelijk een stevige bries en besloot om met streamers te vissen die wel wat water vasthouden. Kracht zetten bij de worpen was dus wel een eis als je met tegenwind moet werpen. Met de #8 in de hand dus onderweg om een snoek te verleiden.

Op de stek aangekomen stond er inderdaad een stevige wind met af en toe een flinke uitschieter. Een (zonne)bril dragen is bij de vliegvisserij niet alleen om de schitteringen aan het wateroppervlak te doorbreken maar ook om de ogen te beschermen mocht een vlieg/streamer door de wind van koers raken. Voorzichtig zijn dus. De eerste worpen werden al snel gemaakt. Poeh, dat is toch weer even wennen als je na een lange tijd toch ineens weer met de vliegenhengel staat te zwaaien. Ik moest dus weer even inkomen. Op het eerste stuk geen vis gezien maar de worpen werden beter. Na een half uurtje warm gooien besloot ik te verkassen en dat was geen slechte keuze. Na 3 valse worpen mikte ik te streamer tegen een rietkraag aan de overkant van het water aan. Na 5 keer strippen zag ik een snoek draaien die kort er op de streamer mooi te grazen nam. Wauw wat is een aanbeet op de vliegenhengel toch zo veel anders dan op een jerkbait hengel. Genieten van de dril. Een mooie snoek van ongeveer 60 CM zag wel wat in de baars kleurige streamer. Rustig uitdrillen en na de landing direct weer terug het water in.

Vissen is genieten en heb dan ook even een korte pauze genomen om na te genieten van de aanbeet en dit visje. Sommigen hoor je bijna denken: “Dit is toch nog maar de eerste vis en ook nog maar een kleintje? “ Toch niet helemaal. Vissen is natuurlijk meer dan alleen maar vangen. Zeker nu de tijd gewoonweg ontbreekt zijn dit soort momenten erg waardevol en besef je ineens veel meer dat je deze momentjes moet koesteren. Afijn, verder vissen natuurlijk. Zo’n 100 meter verderop moest ik het over een andere boeg gooien. De wind niet meer in de rug maar vanaf de zijkant. Ik besloot de streamer schuin weg te zetten om ook daar een rietkraag te belagen. Ook hier draaide een snoek fel om zijn as om vervolgens de streamer te pakken. Mooie aanbeet en mooi gehaakt. Keurig in de zijkant van de snoekenbek. Na de landing werd het beestje kort op de foto gezet. De baars streamer was wederom succesvol. 2 vissen in 1,5 uur tijd en zo blij als een kind.

Het zat er alweer op. Voor mij waardevol om er even tussenuit te knijpen maar vooral, het doel behaald door bewust de keuze voor de vliegenhengel te maken. Wellicht een stimulans om voor diegenen die de vliegenlat net als ik te weinig tijd gunnen, toch nog eens te gaan zwiepen. Robert-Paul heeft er de laatste tijd al wat meer over geschreven en wellicht was dat ook voor mij ook weer een extra plusje.

Zwiep ze! Renier Izeboud

Nu heeft Team Rozemeijer de filosofie dat als we iets op de markt zetten we graag iets goeds neer zetten, iets waar we zelf graag mee vissen en vertrouwen in hebben. Het was dus belangrijk dat de reel zich in de praktijk zou bewijzen. Al vrij vlot kwamen de eerste ‘sample’ reels, nog in neutrale kleuren, in handen van de ProStaffers. Lijnen er op, beetje voelen, beetje draaien… En vooral veel vissen. Mijn eerste reel hield het een half dagje uit tot deze een vreemd, ratelend geluid begon te vertonen tijdens het binnenvissen. Die was dus afgekeurd. De reel van Thijs hield het iets langer uit en wierp ook wat verder, maar blokkeerde ook vrij snel. Eveneens afgekeurd. Ook de daaropvolgende samples vertoonde allemaal vrij snel mankementen. Stuk voor stuk werden deze afgekeurd. Volgens mij werden ze bij productontwikkeling helemaal gek van ons!
Totdat ik een keer een bezoek bracht aan kantoor. Ik was toevallig in de buurt en liep even binnen voor een praatje. Marcel duwde mij de nieuwste sample in handen. Het was een mooi, maar beetje iel reeltje met een zogenaamde ‘flipping’ functie. Marcel toonde me het unieke, drie-voudige remsysteem dat nog niet eerder op de Europese markt was verschenen. Mijn eerste indruk was positief, maar toen ik zei dat ik het een mooi reeltje vond voor het lichtere werk in polderslootjes, ontplofte Marcel zowat. “Wat polderslootjes!? Hier vis jij met gemak grote jerkbaits mee! Deze reel krijg jij echt niet kapot!”.

Ik weet niet zeker of Marcel wist dat ik zowat álles kapot krijg. Mijn hengels, reels, kunstaas, zelfs mijn boot en trailer hebben schade van mijn ‘lompheid’. Ik zit daar echter niet mee, ik vind dat dergelijk materiaal gemaakt is om te gebruiken en daar moet het gewoon tegen kunnen… En anders is het niks voor mij. Ik nam de uitdaging dan ook graag aan en kort daarna belande de eerste ‘Exquisit’, zoals deze reel genoemd zou gaan worden, op mijn deurmat. Ik spoelde er een mooi lijntje op en besloot er meteen volle bak mee aan de slag te gaan. Dat was de periode dat we trollend en werpend in havens dikke wintersnoeken vingen. De reel gaf ondanks het zware werk en de koude geen krimp. Ook viel op dat de reel erg makkelijk liep en ik in staat was om opvallend verre worpen te maken. Zo viste ik tot het eind van het seizoen met deze reel. En hij was nog niet kapot.

Dat gesloten seizoen stond een vistrip naar Ierland gepland. Met Thijs werden de plannen doorgenomen. Niet alleen veel vissen met het toen net nieuwe kunstaas, maar ook met de nieuwe reels. Ik bestelde voor de zekerheid nog een extra Exquisit en nam ook mijn vertrouwde reels maar mee, gewoon voor de zekerheid… Die week werd de Exquisit echt tot de limit getest.

Een week lang, ruim 800 worpen per dag en enkele oersterke Ierse snoeken later werd de balans opgemaakt. De iele Exquisit had zich prima gehouden, had zelfs uitstekend gepresteerd. En was dus nog steeds niet kapot.

Na deze vakantie werd teruggekoppeld hoe het materiaal zich had gehouden. Bijna pesterig klonden de woorden van Marcel na mijn positieve ervaringen met deze reel. “Ik zei het je toch!” Ik nam me direct voor om die Exquisit in het nieuwe seizoen helemaal ‘aan gort’ te vissen en zo toch mijn gelijk te halen. Ik heb er vanaf de eerste dag mee gevist om mijn medium-heavy jerkbaithengel en heb er jerkbaits tot 100 gram en zelfs Grinders mee gevist. Dat laatste ging prima, maar was voor mij persoonlijk niet zo prettig, omdat het flink werken was. Nee, ik vis Grinders liever met een wat grotere en tragere reel. Maar de Exquisit kon het aan en hield zich sterk! En nee, ging wederom niet kapot!

De periode daarna hebben we heel erg veel met jerkbaits gevist. Vooral de Tracker bleek een verleider van jewelste. Gek genoeg bleek deze jerkbait met een gewicht van dik in de 70gram vooral lekker te vissen met een wat lichtere hengel, waarmee je de subtiele tikjes waar de Tracker om vraagt gemakkelijk kunt geven. De Exquisit leek wel gemaakt voor dit werk en de combinatie van lichte hengel, Tracker en Exquisit heeft me zowel op groot als op klein water erg veel visplezier opgeleverd. En nee, de Exquisit ging nog steeds niet kapot.

Eén keer maakt mijn hart een sprongetje toen ik een vreemde weerstand voelde bij het binnendraaien. Alsof een van de tandwielen ergens tegenaan schuurde. Thuis heb ik de Exquisit uit elkaar gehaald en kon ik meteen eens kritisch de binnenkant gestuderen. Het verbaasde me hoe weinig onderdelen er eigenlijk in zitten. Niets dat echt kapot kon gaan. Er bleek een beetje vuil tussen de tandwielen te zitten, en na een schoonmaakbeurtje en een beetje olie en vet draaide hij weer als nieuw… Balen, nog steeds niet kapot!

Inmiddels hebben niet alleen mijn vaste vismaten ervaringen met de Exquisit, ook andere vissers hebben inmiddels een Exquisit gekocht en hen die ik er over gesproken heb zijn stuk voor stuk positief. Daar ben ik natuurlijk erg blij mee. De schaduw van de negatieve verhalen ie op internet circuleren hangt natuurlijk over een merk als Rozemeijer heen. Maar deze reel werd door de eerste lichting kopers in ieder geval positief ontvangen, en als ik Thijs mag geloven zijn er vrijwel geen klachten over deze reel.

Inmiddels is mijn Exquisit echt goed afgeragd en is hij wel weer aan een beurtje toe. Maar hij is nog niet kapot. Ik blijf echter mijn best doen, al ben ik bang dat ik binnenkort mijn ongelijk moet bekennen aan Marcel. Ergens ben ik daar natuurlijk erg blij mee. Het geeft aan dat het een goede reel is waar je als snoekvisser erg veel kanten mee op kan. En de snoekbaarsvisser? Ik moet eerlijk bekennen dat ik de Exquisit daar nog niet voor heb gebruikt. Vreemd eigenlijk, want dankzij de flipping functie lijkt dit reeltje me ook ideaal om mee te verticalen en dropshotten… Misschien toch maar eens een Exquisit van een dun lijntje voorzien voor het nieuwe seizoen…

Snoekgroet,
Robert-Paul