Eindelijk weer eens tijd om ouderwets te vissen. Juni was een vreselijke drukke maand en de spaarzame momenten dat ik even een lijntje nat kon maken waren veelal weinig succesvol. Het grootste deel van de maand juli heb ik genoten van een welverdiende vakantie. Ongelooflijk, wat was ik daar aan toe, en wat had ik er een zin in! Drie weken Noorwegen. Het blijft een prachtig land, en voor vissers misschien wel het Walhalla! Natuurlijk is er gevist, en ja, we hebben ons echt klem gevangen aan makreel, kabeljauw, pollak, lipvis en wat al niet meer. Topsport op licht materiaal!
Misschien dat ik er nog eens een informatief verslagje van maak. Eerst maar eens even terugblikken op de afgelopen paar dagen. De vrouw moest weer aan de slag op kantoor, maar ik heb nog een maand vrij. Werken in het onderwijs betekent piekmomenten, maar de vakanties zijn een voordeel! Ik besloot om drie dagen op rij te gaan vissen op drie verschillende wateren. Ik nodigde drie verschillende jongens uit om mee te gaan. De resultaten waren wederom matig, maar uiteindelijk kwam wel de beloning.
De eerste dag ging ik op stap met Bas. Ik had gekozen voor een flinke plas. Ik was er nog nooit geweest, maar het stond al langer op mijn lijstje. Het was er erg helder, diep en plantrijk. En een buitenboordmotor was niet toegestaan, dus die werd als eerste van de boot gehaald. Al driftend werden verschillende mooie en minder mooie stekken afgevist. Zo’n eerste keer op nieuw water, zeker met zo’n lastige structuur, steile taluds en grote dieptes, is altijd weer even ontdekken. En natuurlijk was ik ook nog zo ‘dom’ (nou ja…) om alleen twee vliegenhengels mee te nemen! Ik heb echt heerlijk staan werpen, maar op sommige stekken denk ik dat ander kunstaas toch wat effectiever had kunnen zijn. Maar toen we langs een soort landtong driften met een acceptabele diepte onder de boot en met wat fonteinkruid en wier in werpbereik zei ik nog tegen Bas dat deze stek er veel belovend uit zag. Ik had het nauwelijks uitgesproken, of een hele grote snoek kwam vanuit het wier zowat met haar neus tegen de streamer meezwemmen. Met knikkende knieën werd de streamer iets versneld, maar vlak bij de boot zwenkte deze grote dame met een dikke stierennek weer af, de diepte in. Balen, dat was een kneiter! Bas en ik waren nauwelijks bekomen van deze ‘close encouter’, of ik zie vanuit mijn ooghoeken wéér een beul van een snoek uit het wier komen, een donkere, lange vis met een gigantische kop! Hij spurt naar de streamer, houdt in en draait weer om, terug de planten in! Twee kanjers binnen vier worpen, en beiden haalden ze hun neus er voor op. Ongelooflijk! In ieder geval visten we op scherp verder, maar helaas met bedroevend resultaat. Bas haakte één baarsje, en daar bleef het bij. Toen de wind nog eens extra toenam en de electromotor begon te sputteren, werd de boot ook steeds moeilijker te controleren. We hebben de dag vol gemaakt in de luwte, op de meest prachtige stekken, maar ze wilden gewoon niet. Helaas! Maar: beter een dag niks gevangen dan een dag niks geleerd. Er is in elk geval potentie, dat hebben die twee reuzinnen wel bewezen, en daarom ga ik hier zeker terug komen om eens nader kennis te maken.
De tweede dag was een heel andere dag; was het de eerste dag nog winderig en regenachtig, nu was het strakblauw en bijna 30 graden! Gelukkig stond er een lichte bries, anders was het nauwelijks uit te houden. De zonnebrand werd dan ook dik opgebracht. Maat voor vandaag was Daniël, werkzaam bij Vismania in Dordrecht en prostaffer voor Savage Gear. We hebben elkaar een tijdje geleden ontmoet in de winkel en het klikte goed, zodoende zijn we al eerder weggeweest, met helaas een matig resultaat. Hopelijk zou het vandaag beter zijn. Als water koos ik voor een bekend riviertje, maar wel welke ik niet eerder in de zomer had bevist. Het bleek echter duidelijk lastiger vissen dan in het najaar en winter; het water was iets minder helder en de planten groeiden volop! Ik viste weer het gros van de tijd met de streamer, maar zelfs daarmee was het eigenlijk maar moeilijk vissen tussen al dan groen, en regelmatig moest ik planten van de haak plukken. Daniël viste met kunstaas, maar tobte met het zelfde probleem. Toch wist Daniël al snel het eerste snoekje te missen, en een drift of wat later schoot zowaar een leuke vis over zijn Eel/spinnercombi heen.
Thijs vertelde het al eerder, die Real Eels gaan hun weg wel vinden in roofvisland. Daniël bewijst maar weer hoe veelzijdig ze eigenlijk te vissen zijn. Ik zie zelf ook tal van mogelijkheden, en metname de grootste Real Eel lijkt me een kanjer voor grote vis!
Na deze vangst driften we verder, drinken liters water en stropen de broekspijpen maar op. Wat een dag! Maar helaas denken de snoeken er het hunne van en slechts met moeite weten we een aanbeet te forceren. Ik vang een kleiner snoekje op de streamer welke buitenboord wordt losgetikt. Wel komt er op een gegeven moment een beul van een snoek achter mijn streamer aan, die er duidelijk zin in heeft! Maar net als de snoek doelbewust wil toegrijpen, werpt Daniël zijn kunstaas boven op haar kop! Hij had haar niet gezien, en oma snoek ging er verschrikt vandoor. Ik kafferde Daniël uit en plaatste nog een worp, en daar was ze weer; haar machtige lijf draaide door het oppervlak toen ze de streamer miste en niet meer terug kwam. Daniël verontschuldigde zich vele malen. Balen, maar ja, dat kan gebeuren natuurlijk. Helaas was er verder geen actie te beleven. De prachtigste stekken werden nauwgezet afgevist, maar de vis had er geen zin in. Bijtijds werd de boot weer op de trailer gedraaid. Morgen weer een dag!
En wat voor dag. Weer een heel ander weerbeeld. Iets koeler, winderig en met zwiepende buien. Gast vandaag was Dave, met wie ik vorig seizoen al eens een dagje op pad was. Ik mag hem geen beginner meer noemen (sorry Dave!), dus noem ik hem maar een ‘minder ervaren bootvisser’. Ik had gekozen voor een rivier waar ik nooit eerder was geweest, maar welke ook al lang op mijn lijstje stond om eens te bevissen. Je weet immers maar nooit. Met de mindere vangsten van de vorige twee dagen in het achterhoofd besefte ik natuurlijk wel dat ik niet op topvangsten hoefde te rekenen. Dave wilde graag trollen, en dat zou het worden. Ik vind trollen erg saai, maar het is wel een effectieve manier om een water te leren kennen. Dat leren kennen bleek echter zo moeilijk niet; 2,5m in het midden en een ruime meter aan de oevers, dat was het wel. Verder stond er vrijwel overal een strook met gele plomp in de oevers, maar wel wat losser uit elkaar dan op het water van gisteren. Al trollend keek ik goed om me heen en Dave leerde mij hoe je het best 70 euro kunt uitgeven tijdens een avondje stappen. Op mijn beurt leerde ik Dave wat een lichtbalk is en ook dat een kikker niet altijd groen en glibberig is. Ja, leraar ben ik niet alleen voor de klas! 
Al kletsend werd er natuurlijk geregeld gewisseld van kunstaas, mar dat de vis niet echt los was bleek al snel. Tot ik de 40cm Real Eel monteerde. Toeval of niet, het was meteen raak! Dave haalde alle hengels binnen en genoot van de dril. Het bleek een sterke vis van 88cm te zijn, een mooie start!
Niet veel later was het Dave die een aanbeet kreeg. Al Facebookend (en zich verwonderend dat ik geen Facebook heb, want IEDEREEN heeft dat toch?) stond opeens zijn hengel te bonken in de steun. Dave kwam er al snel achter dat spelen met je telefoon en vissen geen sterke combi is, en hij had mazzel dat het nu slechts een snoekje van baby-formaat betrof. Je zou er je droomvis maar door verspelen! Nog een reden om geen Facebook te nemen… 
Het visje werd buitenboord onthaakt, en we besloten om al driftend terug te gaan en de oevers te bestoken. Ik wederom met de streamer, en Dave met een vreemd gevormd Fox plugje. Maar dat gekke ding ving wel! De eerste aanbeet was voor Dave en werd helaas gelost, maar nummer twee bleef wel hangen, en Dave mocht op de foto met een leuke vis:
Dave loste niet veel later nog een vis, en ik kreeg een volger. Daar bleef het bij. Omdat we op een gegeven moment op een vrij open stuk kwamen en de wind wat was aangetrokken, stelde ik voor om even een stukje te trollen richting een wat meer beschut stuk water. Om de beurt werden de hengels van Dave en die van mij langs de oeverzone geleidt. Totdat ik mijn Magnum Bulldawg langs een fraai plompenveld trok en een forse snoek de vermeende prooi niet kon laten passeren. Wham!!! Wat een geweld! Wederom haalde Dave alle lijnen netjes binnen, en toen bleek dat de vis ook nog net aan het lipje gehaakt zat, werd het net in elkaar gezet en aangereikt. Voorzichtig werd de vis richting het net gedirigeerd en daar was het in een keer raak. Binnen! Met de vis nog in het net buitenboord werden eerst de tangen en de camera klaargelegd. Vervolgens werd de vis in het net onthaakt en vervolgens in de kieuwgreep aan boord getild. Nette vis hoor! De camera klikte en de vis werd gemeten. Ik schatte hem op 102cm, Dave op 106cm, maar de snoek bleek 104cm lang, het gemiddelde dus! Eindelijk weer eens een mooie vis in de boot, helemaal top!
We begonnen weer met driften, maar ondanks dat we goed stonden te vissen, was alle actie voorbij. Geen aanbeten, geen volgers, niets. Misschien kwam het omdat de zon doorbrak en het inmiddels ook behoorlijk warm aan het worden was. Ook nu weer werd bijtijds de boot op de trailer gezet. Het was mooi geweest!
Drie taaie dagen vissen, maar met enkele leuke vangsten en als kers op de taart een fraaie metersnoek. Al met al niet verkeerd! Bas, Daniël en Dave, bedankt voor het gezelschap!
Snoekgroet,
Robert-Paul
Comments
There are no comments on this entry.