Rozemeijer

Voor een nieuw artikel in Rovers had ik wat foto’s nodig. Onder andere duidelijke instructie foto’s van de kieuwgreep. Hoe pas je die nu toe op een goede manier? Om er zeker van te zijn dat er wat plaatjes aangeleverd konden worden ben ik met Juan een middagje gaan struinen. Naast het groot water vissen, ben ik daar ook fan van. Het liefst midden in een stad waar niemand je verwacht.

Uiteraard begon ik weer met de Tracker, mijn favoriete aasjes van de laatste maanden. Zowel op groot als kleiner water blijft het een topper. Al snel werd duidelijk dat de vis vandaag weinig zin had. Plekken die normaal aanbeten opleveren bleven ernstig stil. Toch wist ik uiteindelijk een klein snoekje te landen. Het fotograferen van de kieuwgreep werd lastig, maar goed beter iets als niets.

Even verderop was het Juan die een iets grotere vis wist te haken. Na een kleine 15 worpen over dezelfde stek pakte de snoek zijn jerkbait pas. De Tracker liet hij ongemoeid, maar de Belly van Derk wist hem wel over de streep te trekken. Hierna bleef het weer akelig stil. We namen het besluit om een ander dorp aan te doen en daar nog een verwoedde poging te doen. Helaas bleef het daarbij. De snoek was volledig gefixeerd op klein speldaas en liet onze aasjes voor wat ze waren. Het werd al wat schemerig en we besloten om zaterdag een nieuwe poging te wagen. Ditmaal op groot water!

Zaterdag
Rond half 10 waren we beiden bij de trailerhelling. Snel de boot in orde maken en gaan. Windkracht 6 a 7 was toch iets te gek en we besloten vanaf de rivier gelijk een haven in te varen. Ik wilde al langer eens een sessie vissen met de fireball. Zodoende had Juan de dag ervoor een paar horsmakrelen gehaald bij de visboer. De visjes waren een centimeter of 15 dus prima te doen!
Die zelfde week had ik snel bij Marcel nog wat Rozemeijer Fire-Ball loodkoppen van 30gr besteld in de kleur Fluo Red. Een zelf gemaakt takeltje met dregmaat 1 moest dus klus klaren.

Na eerst een mooie put vol met witvis uitgevist te hebben besloten we iets verder de haven in te trekken. Ondanks mooie signalen op de dieptemeter gaf de snoek geen teken van leven. Juan liet de boot mooi driften door de haven. Op het windkantje kwamen diverse mooie signalen van witvis op het scherm. De concentratie nam hierdoor met 200% toe. De extra dobber hengel liep mooi langs het kantje met 3meter water en ik viste met de handhengel een kleine 2 meter uit de kant.
Net nadat ik de aasvis 30cm had opgetikt kreeg ik een doffe dreun. Iets lijn geven.. voelen.. tik.. ja dit is vis… Ik haal uit en de hengel kromt zich tot in het handvat. Even 2 seconden gebeurt er niets, maar dan lijkt het alsof er een locomotief op gang komt. Lome bewegingen, kopschudden, zwaar gewicht, dit wordt een serieuze vis! Op mijn 7-28gr baitcaster heb ik een nieuwe Exquisit zitten met 23/00 dyneema. Een leuke combinatie voor het fireballen, maar hij wordt nu toch serieus op de proef gesteld. Voor de zekerheid vraag ik Juan het Monster Trap net klaar te leggen zodat de vis direct geschept kan worden.
De eerste keer dat de vis boven komt staan we allebei te springen als kleine kinderen, wat een kalf zeg! Zeker over de 110cm heen en wat een pens zit erop. Dat wordt echt een zware vis. Bij de eerste mogelijkheid schept Juan de buffel en de vis kan geen kant meer op. Wat een begin van de dag zeg!

We leggen alles klaar om er een serieuze shoot van te maken. Hierbij kunnen we de kieuwgreep duidelijk laten zien. Eerst een onthaakmatje op de bodem van de boot, uiteraard nat, en dan de vis aanboord. Vervolgens schieten we twee mooie series voor het blad. Na het meten mag de vis weer terug en genieten we nog na. Wat een mooie vangst was dit, hopen dat er nog meer gaat volgen.

Nou, daar kan ik kort over zijn. De hele haven uit gekamd, andere stekken geprobeerd, maar helemaal niets meer. Geen tik gehad! Toch is onze dag helemaal goed, want we hebben kortstondig een echte rivierbuffel mogen aanschouwen.

Gr. Sander Paans