Rozemeijer

De afgelopen zomer, tijdens de vakantie in Zuid-Frankrijk, werd ik enthousiast over het vliegvissen. Maar de gewone roofvisserij werd in Nederland weer opgepakt. Het baarsvissen in de warmere maanden en vanaf de herfst (die nu nog duurt zo lijkt het) pikte ik het snoeken weer op. Een aantal weken terug zag ik een vliegvisser in de stad die ook aan het snoeken was. Even een praatje gemaakt en ik was er getuige van dat de man een mooi 70’er ving op een snoekstreamer. Toen wist ik het zeker, in 2012 word ik 50 en dan wil ik ook gaan vliegvissen. Ik begreep wel dat je daarvoor heel wat te weten moet komen om het juiste materiaal aan te schaffen en de juiste technieken te leren. Ik las wat testverslagen van Robert-Paul en besloot een brutale mail naar hem te sturen met het verzoek of hij me wat info wilde geven. Blij verrast was ik toen hij me daarop uitnodigde om een dag mee te gaan om in de polder te gaan vliegvissen op snoek.

Maandag 2 januari was het zover.

In alle vroegte vertrok ik vanuit het zuiden richting de Hollandse polder. Na Ropa opgepikt te hebben reden we al snel een roofvisserswalhalla in. Overal “snoekerig” uitziende sloten. Ik hoorde na een aantal kilometers in dit mooie waterland Ropa naast me zeggen: “wie weet hoeveel snoeken we nu al voorbij gereden zijn.”

We parkeerden de auto vlak bij een boerderij en een aantal mooie sloten. Op een open stuk, bij een sloot zonder veel struiken en bomen er omheen, mocht ik oefenen met het werpen van een haakloze streamer aan de vliegenlijn. Best lastig in het begin, maar nadat Robert-Paul me de basistechnieken en een aantal handigheidjes had aangeleerd, mocht ik het met een echte streamer, met haak, proberen. Ook Robert-Paul kon nu met zijn vliegenhengel aan de slag. Regelmatig hoor ik van achter me aanwijzingen geroepen worden terwijl hijzelf ook aan het vissen is. We vissen deze eerste stek zorgvuldig af, tenminste, voorzover je mijn worpen zorgvuldig kunt noemen.

Maar er is geen aktie te bekennen totdat ik Ropa hoor roepen dat hij beet heeft. Snel loop ik naar hem toe en zie dat hij een vis aan het drillen is vanaf een klein bruggetje over de sloot. Even later is de eerste snoek op de kant. Een 60’er heeft de gele streamer (met kerstversiering) van Robert-Paul gegrepen. Snel maak ik een paar foto’s en kan Ropa de vis weer in z’n element terug zetten.

We verkassen naar een stek waar Ropa met Thijs laatst goed gevangen hadden. Er is wel wat meer bebouwing,  begroeing en het belangrijkste, meer voorbijgangers. Daar moet je als vliegvisser dus zeker rekening mee houden omdat de lijn met haak natuurlijk net zover achter je zweeft als dat ze voor je in het water belandt. Toch lukt me steeds regelmatiger om de lijn gestrekt in het water te krijgen, ongeveer op de plek waar ik hem hebben wil. Naast me hoor ik Ropa roepen. Ik kijk snel en zie nog net een snoek zijn streamer lossen. ‘Dat was een mooie’, roept hij. Nog 2 keer krijgt hij aktie op de streamer maar er blijft niks hangen. We verkassen naar een volgende stek. Geweldig mooie sloten waar het water aardig stroomt en dat levert voor Ropa al snel een dikke snoek op. Zo vissen we een aantal slootjes af en zijn we weer vlak bij de auto. Ondertussen genieten we van het oer-Hollandse landschap met de oer-Hollandse luchten.

Ik vis op een water aan de andere kant van een fietspad. Als ik omkijk zie ik boven het dijkje van het fietspad de vliegenhengel van Ropa bewegen alsof hij vastzit of weer een vis aan de haak moet hebben. Als ik zijn richting op loop zie ik al een snoek boven de dijk uitkomen. Ropa houdt de derde vis van de dag omhoog.

De wind trekt steeds verder aan, hier in de open polder. Ik heb daar als beginner nogal wat last van. Ropa stelt voor om meer de bebouwing op te zoeken. Dat blijkt een goede keuze. Hier waait het een stuk minder en kan ik beter uit de voeten. Het is Ropa die de eerste op dit water beet heeft, zijn vierde van de dag. Ik maak wat foto’s van de dril en de vis. Vervolgens vissen we de kleine plas verder af. Er moet hier meer vis zitten.

En ja, een mooie worp van mij levert me een aanbeet op. Een stevige vis heeft mijn streamer gegrepen. Nu proberen mijn 1e “vliegensnoek” ook op de kant te krijgen. De hengel buigt diep door. Dit is kicken. Wel even wennen om de snoek te drillen aan de lijn. Ropa maakt foto’s en geeft ondertussen aanwijzingen. Het lukt me de vis te landen. Heb nog wel ff last van de drassige oever. Maar dan kan mijn eerste vis op de vliegenhengel, een snoek van 78cm, op de foto.

Enthousiast feliciteerd Robert-Paul me na de release. Mijn dag is nu helemaal mooi. Ik bedank Ropa en we vissen verder. Uit een tegenover liggende sloot, waarover Ropa lyrisch is, haalt hij nog zijn 5^e snoek.

Daarna vissen we nog door tot het toch echt begint te schemeren. Ik breng Ropa terug naar de plaats waar ik hem oppikte en bedank hem voor de leerzame en mooie visdag in de Hollandse polder. Een mooie visdag is ten einde. RoPa, hartstikke bedankt voor deze dag!

Jan Roos