Een dagje ‘Back to basic’

Onlangs ging ik een dag het water op met Klaas Bolte van het bekende Predatorteam. Het werd een gezellige dag met behoorlijk wat actie. Ik was halverwege mijn verslag toen dat van Klaas reeds gepubliceerd was op www.predatorteam.nl En ja hoor, het was exact hetzelfde als dat van mij! Klaas maar even gemaild met de vraag of ik zijn verslag niet als ‘het’ verslag tevens op de Rozemeijer Blog mocht plaatsen. Dat was geen probleem. Dus bij deze, een dagje vissen met Klaas, door de ogen van Klaas!
Groeten,
Robert-Paul
_______________
In mijn zoektocht naar een warmtepak heb ik bij meerdere mensen advies ingewonnen over verschillende pakken. Één van die bronnen is Robert-Paul Wolters, bekend van o.a. de mooie nieuwe lijn Rozemeijer producten en het SNB-blad ‘Snoekerijen’. Met het inwinnen van de info over het Sundridge warmtepak werd ook meteen een afspraak gemaakt eens samen te gaan vissen.
In alle vroegte rijd ik richting Dordrecht. Zondagochtend half 7 is er echt nog geen kip op de weg. De reis verloopt voorspoedig en ik kom praktisch tegelijk met Robert-Paul aan op de afgesproken carpoolplaats. Handen schudden, spullen overladen en gaaaaaaan. We pikken eerst Robert-Paul’s boot op, waarna we koers zetten richting viswater. Een mooie beschutte plas moet ons vandaag de nodige snoeken opleveren.

Aangekomen bij de plas beginnen we vandaag met een valse start; na het monteren van de electromotor blijkt er iets mis met de besturing. We maken een filmpje van het euvel zodat de leverancier een helder beeld krijgt van het mankement, zetten ons over deze domper heen en gaan vol goede moed de plas op, gewapend met een tweetal roeiriemen. Back to basic dus vandaag!

Vanaf het eerste moment heeft Robert-Paul een tracker aan de speld. Deze succesvolle Rozemeijer-glider heeft zich inmiddels ontpopt tot favoriete jerk van bijna het hele Rozemeijer Team. Hij is makkelijk te vissen, heeft vrij weinig weerstand in het water, beschikt over een mooie flankende actie en heeft als noviteit meedraaiende wartels waar de haken aan bevestigd worden. Hierdoor wordt het voor een snoek wel zeer lastig om zich draaiend en wel van de haak te ontdoen, want de tonwartel draait gewoon mee!

Ik heb natuurlijk ook mijn eigen favorieten. Bössel en striker wisselen elkaar vandaag af. De eerste vier aanbeten zijn echter voor Robert-Paul, waarvan hij er één over de streep weet te trekken. Een visje van pakweg 60 cm is tijdelijk de klos.

We roeien een stukje verder en zien een lading meerkoeten langzaam de plas overzwemmen. ‘Wat een vervelende beesten zijn die aalscholvers toch’, hoor ik Robert-Paul zeggen. Naïef als ik ben reageer ik heel overtuigend met een ‘nou, dat zijn toch echt geen aalscholvers hoor RP!’. ‘Jawel man!’. ‘Nee joh, een aalscholver ziet er heel anders uit, want…’ Als ik uit mijn ooghoek Robert-Paul zie lachen weet ik alweer genoeg. Elkaar even testen qua humor levert dit soort grappenmakerij op; we kunnen er beide erg om lachen!

Eigenwijs als ik ben houd ik stug vol met de bössel. We roeien af en toe een stukje en ankeren dan om de 20 meter zodat we het omringende stuk water mooi kunnen uitwerpen. In de ochtend zijn we met name gefocust op de kantjes, maar naarmate de dag vordert krijgen we hier steeds minder actie. Als er dan ineens een aantal aanbeten volgt midden op het water gooien we het over een andere boeg. We ankeren steeds midden op het water met veel ruimte om ons heen, zodat we een groot stuk kunnen uitwerpen. Met een diepte van een meter of 2 komen ze de jerkbaits wel halen!

In het midden van een uitloper krijg ik plots een zware beuk op de bössel. Hengel krom en een grote snoek laat even zijn kop zien. Twee keer schudden later heeft ze de bössel uitgespuugd en laat mij balend achter; die ging ruim over de meter heen! Robert-Paul baalt met me mee. Later in de middag proberen we het nog eens op deze stek, krijgen beide een volger van ruim in de meter maar deze vis, mogelijk dezelfde, houdt het helaas bij kijken…

Zo werpen we lekker de hele dag door en vissen gestaag een groot deel van het plasje secuur uit. Het anker doet goed zijn werk en Robert-Paul heeft zijn roeping als roeier gemist. Gedurende de hele dag krijgen we wel aanbeten en uiteindelijk stopt de teller op 8 gevangen snoeken, zeker zoveel lossers en nog een keer zo veel volgers. Wel een snoek of 30 gezien dus, ongeveer gelijk verdeeld tussen de tracker en de bössel. Ik ben vandaag het fortuinlijkst en mag er 5 bijschrijven, waar Robert-Paul zich met 3 snoeken tevreden moet stellen. De mooiste meet exact 90 cm en zorgt voor een geweldige aanbeet vlak naast de boot in het oppervlak. Verreweg de meeste aanbeten volgen overigens pas echt naast de boot. Het is óf volgen, óf knoerthard erop. In het heldere water een superspannend gezicht!

Hieronder volgen nog wat plaatjes die de dag illustreren. Jammer van de gemiste meter en de kapotte electro, maar ik heb me opperbest vermaakt en een dagje ‘back-to-basic’ heeft ook zeker zijn charmes! Robert-Paul, bedankt voor de gezellige dag, je roeiend vermogen en de gehaktballetjes: volgende keer bij mij!

Groeten,
Klaas Bolte

Published by Team Rozemeijer on Thursday, January 5th, 2012 | No Comments
Reports | Tags: , ,

Share This Article

Related Posts

Comments

There are no comments on this entry.

Trackbacks

There are no trackbacks on this entry.

Add a Comment

Required

Will not be published. Required

Optional