Ook vandaag was een dag met de nodige tussenuren. Omdat het zoeken naar nieuwe stekken me goed was bevallen, besloot ik daar ook vandaag mee te beginnen. Niet ver van mijn werk lag een waterstelsel waar ik al een tijdje eens een poging wilde wagen. Dit leek het uitgelezen moment.
Eenmaal ter plaatse hees ik mezelf in mijn warmtepak. Het is echt flink afgekoeld en de wind is nog steeds fel. Mijn hoed is de laatste winderige visdagen dan ook lekker thuis gebleven. Een muts en col is nu veel handiger! Goed ingepakt maakte ik een wandelingetje langs het water, op zoek naar goede stekken. Maar dat viel tegen… Er stond amper water en ik kon overal de bodem zien. Ook was er nauwelijks plantengroei, of resten daarvan, te zien. Ik maakte een tiental worpjes maar gaf er al snel de brui aan. Met de auto iets verder gereden, kwam ik langs een mooie singel met veel riet aan de overzijde. Deze singel bleek iets dieper, mooi helder en met veel voetbladen van gele plomp op de bodem. Het stonk er gewoon naar snoek! De oude vertrouwde groene Tracker mocht zijn baantjes zwemmen. Keurig van links naar rechts, zoekend tussen de voetbladen. Je zou hier elk moment een aanbeet verwachten, maar die bleef helaas uit. Na een krap uurtje had ik een honderd meter afgevist zonder actie en besloot ik te verkassen. Ik besloot tot slot nog wat bekende stekken aan te doen, maar vanwege werkzaamheden moest ik omrijden en kwam totaal ergens anders uit dan in verwacht had… Niet eens zozeer een polder of stadswater, maar bijna een krekengebied, zou ik het willen noemen! Het stonk er in ieder geval naar snoek. Letterlijk in dit geval, want eenmaal bij een interessant ogende kom lag een fors dood exemplaar van rond de 90cm. Er zit (of zat) in elk geval mooie vis!
De groene Tracker zwom zijn mooiste baantjes, maar lokte geen aanbeet uit. Inmiddels was het echt druilerig geworden, bewolkt en regenachtig. Om het aas beter te kunnen volgen, schakelde ik over op een Tracker in de Hot Leopard kleur. Ik blijf dat de mooiste kleur vinden. En blijkbaar dacht de snoek er vandaag ook zo over, want de tweede worp verscheen opeens een kolk achter de Tracker. Twee tellen later hing er opeens een snoekje aan de Tracker, welke vlot kon worden onthaakt.
Toch nog een succesje. Zou die Hot Leopard de truc zijn vandaag? Ik viste de kom nauwgezet af. Uit het niets was daar opeens die groen-gele schicht. Een mooie snoek knalde achterop de Tracker. De dril was spectaculair en ze sprong verschillende keren. Eenmaal onder de kant bleek het een snoek van ergens in de 80cm te zijn. De achterste dreg zat net vast, en ze kon makkelijk in het water onthaakt worden.
Inmiddels moest ik me alweer een beetje gaan haasten, want ik moest zo dadelijk een toets biologie afnemen bij de brugklas gymnasium. Iets over cellen en fotosynthese. De laatste paar worpen miste ik nog een klein snoekje welke tot twee maal toe de Tracker tussen de kaken nam maar beide keren net naast de haken greep. Ik had er vrede mee, want het was mooi geweest. Niet alleen vanwege de twee snoeken die weer in een tussenuurtje waren gevangen, maar ook omdat er weer een nieuwe stek was gevonden met duidelijk potentie. Binnenkort nog maar eens een kijkje nemen!
Snoekgroet,
Robert-Paul
Comments
There are no comments on this entry.