Roy had slecht nieuws. Autopech, en dus geen vervoer. En nee, ik ging hem ook niet halen in België. Balen, maar dat kan gebeuren. We zouden met twee boten gaan trollen op een rivier in het midden van het land. Ik belde Thijs met de mededeling dat hij en Ben er maar een leuke dag van moesten maken. Ik zou dan zelf wel wat gaan struinen vanaf de oever. Daar bleek Thijs ook wel zin in te hebben, en Ben was ook zo overtuigd. De plannen werden dus omgesmeed tot een ouderwets dagje struinen langs diverse sloten en singels binnen de bebouwde kom. Streetfishing, als je het zo noemen wilt!
Het werd een ontzettend gezellige dag met veel actie en leuke vangsten. Ik was ‘de gids’ en moest dus het plan van aanpak bedenken. Nu kende ik het te bevissen water redelijk en ik wist dat in deze periode de witvis samenschoolt op specifieke stekken. Die stekken veranderen echter van dag tot dag, en zodoende wilde ik in een snel tempo enkele goede stekken afvissen op zoek naar actieve snoek. Al op de eerste stek was het bingo, een kleine snoek kon mijn groene Tracker niet weerstaan. Geen kanjer, maar de nul was er af, en dat binnen vijf minuten!
Al struinend visten we een flink stuk oever af, waarbij ik dankbaar gebruik maakte van mijn lieslaarzen door af en toe door het riet te waden en zo op moeilijke plaatsen te kunnen vissen. Ik kreeg nog een leuke snoek achter mijn Tracker aan, maar die hapte helaas niet toe. Iets verderop zagen we een dode snoek drijven, die we toch maar even naar de kant hebben gehaald om te kijken of er niet toevallig een stuk kunstaas in de bek zat. Dat bleek niet zo te zijn. De snoek had een forse wond op zijn kop, en zal waarschijnlijk een klap hebben gehad tijdens het maaien van de oeverbegroeiing. Nieuwsgierig als ik was heb ik de vis even gemeten, en bleek maarliefst 95cm lang! Toch wel zonde… Terwijl Thijs en ik nog naar het kadaver stonden te kijken, miste Ben zowaar een snoekje, welke bij een tweede poging wel hing. Dat was no. 2!
We besloten even een boterhammetje te eten en vervolgens even echt te gaan streetfishen. Tussen de huizen lagen wat bruggetjes waar nog wel eens wat snoek wil huizen, en dat bleek ook nu weer zo te zijn. Het eerste bruggetje gaf geen actie, maar bij de tweede was het wel raak op mijn Tracker. Maar ja, hoe moest die snoek nu geland worden???
De stemming was inmiddels opperbest en het werd ook steeds warmer. We struinden verder en verder, tot we bij een slootje kwamen dat ook voor mij nieuw was. Hier haakte ik al snel een snoekje, en niet veel later een tweede. Ik miste er ook nog twee, en ook Ben kreeg een misser. Al met al een hoop actie in een dergelijk slootje! Helaas geen foto’s, de visjes werden in het water onthaakt. Maar toen Thijs eindelijk zijn eerste aanbeet kreeg nadat hij stug had volgehouden met de Fat Izy, vonden we dat wel even de moeite waard om op film te zetten:
Na deze vangst leek de beet er een beetje af te zijn. We kregen nog volgers en een enkele misser, maar echt spectaculair was het niet echt meer. Nadat Ben ook nog lijnbreuk op liep tijdens een verre worp en daarmee een Tracker in de diepte zag verdwijnen, hebben we in een wat sneller tempo de auto weer opgezocht om te verkassen. Ik kende nog wel een paar leuke stekken. De eerste stek, bij een aantal bruggetjes, leverde slechts een tweetal volgers op. We besloten om een ander watertje op te zoeken dat in het verleden nogal wat vissen heeft opgeleverd. Ik was er al tijden niet meer geweest, dus wie weet? Nadat we de auto hadden geparkeerd en Thijs en Ben een bruggetje begonnen uit te kammen, was mijn vierde of vijfde worp op een splitsing van twee sloten al bingo. En zowaar een nette vis deze keer! Om de vis makkelijk te kunnen landen, stapte ik even het water in. Thijs kon een fraai plaatje maken van de snoek. De groene Tracker deed het weer!
Hierna vissen we de sloot systematisch af, en of het mazzel is of dat groen gewoon erg in de smaak viel, de meeste actie was voor mij: een aantal volgers en een enkele misser, en ik loste helaas een snoek die wellicht de grootste van de dag had kunnen zijn… Met mijn lieslaarzen was ik onder een brugje gewaad en daar plukte ik haar tussen de peilers vandaan. De dreg sloeg echter om de onderlijn en daarmee loste ik de vis die ik rond de 95cm schatte… Balen! Maar ja, ook dat is vissen.
Niet veel verder was het Ben die opeens met een hoop tumult een snoek miste op zijn Tracker. En nog eens, en nog eens! Vier pogingen had deze vis nodig om het kunstaas te onderscheppen, maar vervolgens kon Thijs haar wel mooi op film zetten:
Kort hierna miste ik nog een snoekje en wist ik er nog eentje bij te vangen. Een knalharde aanslag en even was daar hoop op een dikke vis, maar dat was wat overdreven… Het snoekje was misschien net 45cm lang en werd in het water onthaakt. Daarmee kwam een einde aan de dag, die werd afgesloten met de stand 6-2-1. Negen snoeken dus in totaal, en dat gewoon struinend vanaf de kant. Helemaal niet gek! Ter afsluiting had mijn vrouw een maaltijd voor ons bereid welke niet zou misstaan als kerstmaaltijd… Wat een topdag! Lekker basic, veel gelachen, schitterend weer en meer dan genoeg actie. Wat wil je nog meer?
Groeten,
Robert-Paul, Ben & Thijs
Comments
There are no comments on this entry.