Buitenlandse bezoekers (Deel 2)

Zoals in deel 1 beschreven was het weer te gevaarlijk om op het echt grote water te gaan vissen. Daarom besloten we een dag eerder uit de bungalow te vertrekken en een kleiner water op te zoeken. Door de jaren heen verzamel je verschillende wateren in je ‘boek der wateren’ en zo heb je in feite altijd wel een water waar te vissen valt onder bepaalde omstandigheden.

Zo ook het alternatieve water waar we deze dag naar toe gingen. Na een lange rit, mede dankzij een flinke file, kwamen we eindelijk aan bij de helling. Alles was snel gereed en al vlug vlogen de stukken kunstaas te water. Ik kreeg als eerste een aanbeet op de Rozemeijer Tracker, maar deze vis wist de dreggen goed te omzeilen. Het zal een kwartier later zijn geweest dat Paul ineens begon te schreeuwen ‘Fish on, fish on’!! Ik drukte meteen mijn elektromotor uit, want de vis kwam wel heel gevaarlijk dichtbij de schroef. De 2 (!) driftzakken werden uit het water gehaald en de motor werd gestart. Heb een flinke wind in je rug staan en een grote vis die besluit de andere kant op te gaan, zorg er dan altijd voor de je vismaat alleen de vis hoeft te drillen. Vaak krijg je situatie dat de vis de ene kant op gaat en de boot de andere kant. Doe je dan niets, dan drilt je vismaat in feite een boot en een vis en dat geeft vaak een negatieve afloop, resulterende in een verloren vis.

Gelukkig ging het allemaal goed en kon ik de prachtige grote snoek van Paul aanboord tillen. De 2Oz Grinder in de Walley kleur (bruin-gele skirt & goud blad) deed het trucje weer! De vis werd onthaakt, gewogen en gemeten en toen mocht Paul wederom op de foto met een bak van een snoek!

Deze vis kwam uit op 112cm en woog 21lb,8Oz (zeg 10kg) en daarmee was wederom een nieuw PR/PB een feit voor Paul!

Laat ik het niet onder stoelen of banken steken, maar ook ik was zo trots als een pauw op deze vis. Je nodigt 2 vissers uit om te komen snoeken, dan is het natuurlijk altijd maar de vraag of de vis los zal zijn. En zo ja, waar ga je de vis vinden?! Je kunt het soms compleet mis hebben en dan vang je gewoon niets. Het feit dat we iedere dag volop actie kregen gaf mij een enorm goed gevoel, ik voelde me in een bepaald opzicht verantwoordelijk voor de vangsten. Het grote water waar we de vakantie begonnen ken ik op mijn duimpje, weet de plantenvelden te staan, de diepere gaten en goede winterstekken. Het water waar we deze vis vingen heb ik slechts enkele malen bevist en met weinig resultaat.

De vis zwom perfect weg, de boot werd weer op koers gelegd en daar gingen we weer. Het zal nog geen 5 worpen later zijn geweest dat ik een enorme vis achter de Rozemeijer Tracker aankreeg, maar helaas toonde deze niet genoeg interesse. Een half uur later was het weer raak voor Paul en natuurlijk weer op zijn 2Oz Grinder in de Walley kleur.

Ook dit was een grote vis, maar er zal bij lange na geen gewicht aan. Tevens zat er een flinke gapende wond op de flank van de snoek, misschien wel een ziek exemplaar? Paul was er toch erg trots op, wie zou dat niet zijn, de tweede metervis van de dag was een feit; 105cm! Deze vis is overigens niet gewogen.

De tijd erna bleef het vrij stil. We kregen wel wat actie en ik wist een aantal kleinere vissen te verleiden met een Ultimate Clever Peacock 15cm (swimbait). Voordat we het wisten was het weer tijd om in te pakken en koers te zetten naar huis. De dag erna zou het moeten gaan gebeuren op de rivier…

De rivier is een mystieke plek. Gaat de vis los, dan kun je van alles verwachten, gaat de vis niet los dan moet je heel hard werken om een visje te verleiden. De dag werd al trollend begonnen, om daarna een paar stekken werpend af te vissen. Er stond een flinke stroming op en dat stemde mij gunstig. We wierpen wat kantjes af en out of the blue hoorde ik Lewis schreeuwen dat hij er 1 aan had. Hij wist toen nog niet dat het om een serieuze vis ging, ik zag het direct, de vis bleef diep en liet zijn strakke 150gr jerkbaitstok flink krom gaan. De vis kwam langs de boot zwemmen en alle 3 konden we onze ogen niet geloven, dit was een 115cm+ exemplaar! Ik liet Lewis zich compleet focussen op de dril, de Rozemeijer Fatal Attraction in Red-Head kleur zat stevig verankerd en ik kon Lewis wel verzekeren dat de vis aanboord zou komen…niets was minder waar!

De vis dook een paar malen flink onder de boot door, maar Lewis kon hem perfect houden. Daar kwam ze aan, maar ineens begon ze als een ware malloot te schudden met haar kop, waarbij ze de swimbait een paar keer tegen de zijkant van de boot aan ramde en daarmee de haken wist te lossen!! Lewis schreeuwde het uit en liet zich op het werpdek zakken. Voor mij was het echter nog niet gedaan, de vis lag verticaal in het water, met haar kieuwbogen richting de boot. In een uiterst snelle reflex schoot mijn hand achter haar kieuwdeksel en had ik de vis voor een seconde vast. De vis was hier echter niet van gediend en al onderwater gaf ze een paar heftige klappen met haar kop, waarbij 1 van mijn vingertoppen compleet open werd gereten en de vis toch nog wist te ontkomen. Alle 3 zaten we elkaar verbijsterd aan te kijken, dat was de vis van de vakantie en dag…of toch niet?!

We bleven stug doorzetten en al werpend wist ik een kleine snoek te verleiden. Een paar worpen ineens een harde klap en een hengel die uit mijn handen werd gerukt! Gelukkig een handvat met heel veel kurk, dus mijn Revo Toro Winch kon gered worden, maar mijn hengel was van 2-delig naar 3-delig gegaan. Vol ongeloof keken we elkaar weer aan, wat is er toch allemaal aan de hand?

De dag naderde zijn einde en we besloten nog wat stekken werpend af te vissen. Een schitterend talud lag voor ons en al snel vlogen de stukken kunstaas te water. Al bij zijn eerste worp horen we Paul roepen ‘Yeah got one!’. Lewis deed wat hij moest doen en ik deed wat ik moest doen. Uit mijn ooghoeken zag ik een enorme schim opdoemen uit het rivier water, wat een monsterlijke vis was dit zeg!! Dit was een vis die je wellicht maar 1 keer in je leven op een rivier vangt en Paul wist hem bij zijn eerste trip te haken.

De vis nam een run en lag ineens aan het oppervlak. Ik zei tegen Paul dat hij de vis zsm naar mij toe moest brengen, dan kon ik deze landen voor hem. De Grinder zat slechts aan de hoofdhaak vast en dat baarde mij zorgen. De eerste keer wist de vis nog weg te zwemmen en wat te schudden, maar de haak zat nog steeds vast. Die luttele secondes leken wel minuten te duren, deze vis mochten we niet verspelen. Een tweede poging om de vis weer bij de boot te krijgen mislukte ook, echter bij de derde keer leek het te gaan lukken, of toch niet?! De vis zag mijn hand aankomen, nam een spurt en kwam met haar volle lengte (lees 120cm+!!) het water uit en toen ze airborne was begon het kopschudden en daar ging ze, de vis naar links en de Grinder naar rechts. Had iemand dat moment gefilmd, dan konden jullie de emotie zien in onze blikken. Een ware monstervis was zojuist ontsnapt, weg, niks foto, wegen, meten, nee een boot met 3 zeer ontdane vissers was het resultaat. Door alles wat fout was gegaan in deze week stond ik op het punt om te breken! Waarom juist deze vis, waarom konden we DE vis van de vakantie niet gewoon hebben geland…

Ook dat is de realiteit van het vissen. Ik krijg vaak te horen dat ik zoveel (grote) vissen vang, maar ook bij mij gebeurd het dat de echte monstervissen ontsnappen. Hoe deze het deed zal altijd in mijn geheugen staan, vooral als ik op die bepaalde stek weer ga vissen.  Mijn knieën zullen gaan knikken en mijn adem verstokken als ik daar weer eens een vis weet te haken…

De rest van die dag hoef ik niet te beschrijven, vol ongeloof en teleurgesteld zaten we met zijn 3’en in de boot. Dit was een dag die de vakantie helemaal af had kunnen maken, maar dat gebeurde helaas niet. We besloten dat het genoeg was geweest, het gas werd opengetrokken en de boot getrailerd, op naar huis!!

Voordat we het wisten was de laatste dag alweer aangebroken. De bedoeling was om weer met 2 boten op pad te gaan, maar helaas moest de Hoed op het laatste moment afzeggen. Krijg je ervan als je iets te stoer wilt doen op een dansvloer haha!

We besloten de gok te nemen en weer terug te gaan naar de stekken van gister. Wie weet dat beide vissen nog een keer zouden bijten?! Helaas was dit niet het geval en ik kan ook niet ontkennen dat mijn gevoel dat van te voren al zei. De rivier is een moeilijk water, en nogmaals als ze willen kun je een heftige dag beleven, anders een zeer taaie.

De dag begon vrij goed, binnen 15m trollen wist ik een vis te haken op mijn zinkende Salmo Fatso in de nooit uitgebrachte kleur ‘Jailbird’.

De rest van de dag was het stil. Ik durf gerust te zeggen dat we allemaal muis stil waren toen we op de stekken aan het vissen waren van de dag ervoor. Allemaal hopend op die ene aanbeet van die ene rivier monster snoek. Die aanbeet kwam echter niet en tegen 16.00 uur besloten we dat de vakantie voorbij was! Met een totaal van 34 snoeken en 1 baars geen slecht resultaat. Helaas moest ik de eerder gemaakte plannen omgooien ivm het weer, maar dat is allemaal positief verlopen. Deze trip heeft nogmaals bewezen dat Nederland het perfecte land is om een snoekvis vakantie in te houden. De snoeken die deze trip zijn gehaakt heb ik bv. in Ierland nooit gehaakt. Natuurlijk speelt stekkennis ook mee, maar toch blijf ik erbij: in eigen land is het snoeken het beste!

De zaterdagavond werd gespendeerd in de vele kroegen die Eindhoven rijk is. Het was een prachtige avond waarmee we de vakantie afsloten en met een goed gevoel op terug keken. De jongens hebben hun vissen weten te vangen en ik ben blij dat ik ze een fijne vakantie heb kunnen geven. Op naar de volgende Nederlandse vistrip!

Cheers, Thijs van der Sanden

Published by Team Rozemeijer on Friday, October 21st, 2011 | No Comments
Reports | Tags: , , ,

Share This Article

Related Posts

Comments

There are no comments on this entry.

Trackbacks

There are no trackbacks on this entry.

Add a Comment

Required

Will not be published. Required

Optional