Intens East Clare (1)

Het snoekseizoen is inmiddels weer volop aan de gang. Reeds diverse keren zijn we het grote water op geweest, jagend op grote snoek. Tot nu toe mag ik helemaal niet mopperen wat de vangsten betreft, zowel qua aantallen als qua formaat. Waarom verlang ik dan toch zo terug naar Ierland?

Er gaat geen dag voorbij zonder dat ik even wegdroom naar Ierland. Naar het gastvrije Kilaloe. Naar een stevig Irish breakfast. Naar de ‘baked brie’, of een van die andere heerlijke gerechten bij ‘Goosers’. En natuurlijk naar het inmense Lough Derg. Derg, waar sportvisdromen uit kunnen komen, maar wat je ook genadeloos op de proef kan stellen. Geen water voor mietjes, om het maar even ‘plat’ te zeggen! Nu denk ik dat Thijs en ik alles behalve mietjes zijn. Beiden dragen we een behoorlijke rugzak ervaring met ons mee als het gaat om de visserij op groot water. Maar Derg is echt van een uniek kaliber, qua formaat, maar ook qua structuur en… ‘omstandigheden’, zal ik maar zeggen. Achteraf waren we echt knettergek bezig, golven van een meter hoog, driftend rakelings langs ondiepe rotspartijen… Ja, het weer is allesbepalend en maakt dat het op Derg echt kan spoken. Qua bootcontrole is Derg voor mij een hele leerzame ervaring geweest. Ook heb ik veel opgestoken over de diverse tactieken die we hier moesten toepassen en het afwijkende gedrag van de snoek ten opzichte van onze nederlandse snoeken. In die zin was deze week een onbetaalbare ervaring. Qua vangsten was het voor mij helaas iets minder. Thijs ving op Derg duidelijk beter, waaronder een beauty van een metersnoek die flink gas gaf! Derg heeft duidelijk nog veel geheimen. Geheimen die ik bij een volgend bezoek graag wil ontrafelen, want dat volgend bezoek komt er zéker!

Maar er is meer. We hebben niet alleen op Derg gevist, maar ook op een tweetal kleinere meren. In de regio van Kilaloe, in het glooiende County Clare, liggen een kleine 50 East Clare lakes die met de boot toegankelijk zijn, en nog eens minstens zo veel die met een belly-boat te bevisssen zijn. Hoewel ik spreek over ‘kleinere’ meren, is dat bijzonder relatief; deze meren hebben nog steeds een flink formaat, maar zijn… Laten we zeggen, wat overzichtelijker. Overigens kan het ook hier spoken en doemen ook hier soms rotspartijen op uit het niets. Het blijft dus oppassen! Gelukkig was Herman onze gids op beide dagen. De eerste dag visten we met zijn drieën vanuit een boot, de tweede dag, later in de week, gingen we met twee boten op pad, waarbij Thijs aan boord stapte bij Dermot, een van de Ierse prostaffers van Rozemeijer.

Onze eerste kennismaking met de prachtige East Clare lakes begon al op de eerste dag. Na een hartelijke ontvangst door Herman, een hoop geklooi met hengels en kunstaas en een wat gespannen nacht, togen we gezamenlijk richting een mooie plas op ongeveer een uur rijden van Kilaloe. Onderweg leerde ik al snel Herman een beetje kennen, wat een geweldige kerel is dat! Goedlachs, relaxed en altijd enthousiast. Herman vertelde honderuit over zijn B&B en winkeltje in Kilaloe. Herman gidst hier nu een aantal jaar en heeft het onzettend naar zijn zin in Ierland. Herman vertelde openhartig over het land en de Ieren, wat werkelijk een heel apart volk is. Beleefd, gastvrij en heel relaxed… Ik snap dat Herman zich er thuis voelt!

Toen we na een prachtige rit bij een verscholen helling aan kwamen spurte ik snel naar het water om te kijken of de verhalen over het glasheldere Ierse water klopten… En dat deden ze. Het water is werkelijk glashelder! Ik zag het zelden zo mooi. De plas lag er wijds bij. Zon en wolkenvelden wisselden elkaar af. We maakten de boot in orde en al snel zette Herman koers naar een wat beschutte baai. Hier liep een richel van zo’n 1,5 naar 3 meter water. Juist die rand was volgens Herman erg interessant. De eerste worpen op nieuw water zijn altijd spannend, maar geheel tegen de verwachting in werden onze jerk- en swimbaits niet direct van alle kanten door hongerige snoeken bestormd… Ook in Ierland is het net als in Nederland gewoon zoeken en werken voor een visje, dus wierpen we elk een eigen kant uit. Ik begon met een Fatboy, Thijs met een Tracker en Herman probeerde de Fatal Atrraction. Die beviel hem wel, zeker toen hij er na een half uurtje werpen een tik op kreeg. Het eerste snoekje van de week hing en deed zijn best te ontkomen. Verschillende keren sprong de snoek volledig uit het water, maar kon al snel door Herman onder de kin worden gevat. De snoek was net teruggezet toen Herman wéér een snoek haakte. Ik had mijn camera nog niet eens opgeborgen! Deze keer was het een kleintje, maar toch, de plotselinge actie zette ons wel op scherp! We driften een groot deel van de plas rond waarbij Herman ons diverse interssante stekken liet zien. Zelf kreeg ik een tweetal volgers en een misser, en wist uiteindelijk op een zeer dicht begroeide stek een klein snoekje te vangen. Hoewel klein is de eerste vis op een nieuw water altijd bijzonder, en dus was ik er erg blij mee. Kort daarna was het bij Thijs raak toen hij op de rand van diep en ondiep water een mooie vis haakte die de 80cm grens aantipte. Die Tracker deed het zodoende best leuk! Inmiddels nam de wind wat toe en Herman besloot om juist die plekken te bevissen waar we het makkelijkst konden driften. Tegen de wind in besloot hij te trollen. Tot onze verbazing hield hij zo’n 10 meter diepte aan op het scherm, waar hij met ondieper lopend kunstaas overheen viste. Volgens Herman zijn de Ierse snoeken echte jagers die geregeld boven diep water suspenderen. Ik vond het maar vreemd, totdat Herman een beuk op zijn hengel kreeg en na enkele harde bonken een waarschijnlijk erg mooie vis wist te lossen op de Tyson. Balen! Amper vijf minuutjes later kreeg hij een herkansing, al was deze vis toch een stukje kleiner. We maakten wederom een drift, waarbij Thijs wederom een snoekje ving en een mooie snoek miste, en besloten toen om kort te pauzeren. Even de benen strekken en een boterhammetje eten… Ik had al even geen beet meer gehad en zat wat vertwijfeld in mijn kunstaaskoffer te staren. ‘Probeer je Cowgirl eens!’, suggereerde Thijs. Het bleek weer eens een van Thijs zijn gouden tips, want direct na de pauze was het raak. Mijn eerste worp met de Cowgirl tegen een met riet begroeide oever leverde een felle tik op. Ik zette prompt de haak en ik voelde meteen dat het nu menens was. Aan de andere kant van de lijn reageerde een boze snoek door flink met haar kop te schudden en een snelle spurt te nemen richting de rieten. Nu hebben Ierse snoeken de naam sterk te zijn, en ik moest even goed aan de bak om deze dame te pareren. Het was niet eens zozeer de kracht die opviel, maar meer het uithoudingsvermogen. Ze bleef lang diep en telkens als ik haar richting de boot trok, zwom ze net zo gemakkelijk weer weg. Na een paar minuten touwtrekken kon Thijs haar onder de kin pakken. Het was meteen duidelijk: mijn eerste Ierse meter was een feit! En dat was pas mijn tweede vis van de vakantie! Snel werd er een serie foto’s gemaakt. De Cowgirl werd gelost en de vis gemeten: 106cm. Helemaal top! Handen werden geschud en metname Herman werd gecomplimenteerd, want de wind was tijdens de dril nog verder aangewakkerd en Herman moest de boot op zijn plaats houden. Op een roze wolk visten we verder de rietkant af, echter zonder resultaat. Trollen naar de overkant leverde mij nog een derde snoekje op, en Thijs wist al werpend nog een derde te vangen. De stand was nu 9 snoeken, eerlijk verdeeld over ons drieën. Omdat Herman nog een eind moest rijden gingen we niet al te laat van het water en rond 19.00 uur waren we terug in Kilaloe. Een hele ervaring rijker!!!

Normaal drink ik geen alcohol, maar die avond gingen er enkele flessen cider doorheen. Bij de maaltijd evalueerden we de dag en keken we vooruit naar de rest van de dagen. De waterkaart van het inmense Lough Derg lag voor ons. De volgende dag zouden Otto en Herman met ons meegaan om ons wat stekken te laten zien. Ons bezoek aan een van de schitterende East Clare Lakes had ons lekker gemaakt voor meer snoekplezier. Achteraf zou het een ‘valse start’ betekenen van een erg moeilijke, maar schitterende visserij op Derg… Wordt vervolgd!

Gr. Robert-Paul

Published by Team Rozemeijer on Tuesday, July 12th, 2011 | No Comments
Reports | Tags: , , , , ,

Share This Article

Related Posts

Comments

There are no comments on this entry.

Trackbacks

There are no trackbacks on this entry.

Add a Comment

Required

Will not be published. Required

Optional